Sunday, January 4, 2009

TODA ACCION TIENE SU CONSECUENCIA



Aqui va el ejemplo:

Una monja va al médico con un ataque de hipo de hace un mes.

- Doctor, tengo un ataque de hipo que no me deja vivir. No duermo, no como, me duele el cuerpo de tanto movimiento.

- Tiéndase en la camilla, hermana, la voy a examinar - dice el médico.

La examina, y le dice:
- Hermana, está usted embarazada.

La monja se levanta y sale corriendo del consultorio.Una hora
después, el médico recibe una llamada de la madre superiora del convento.
- Pero Doctor, que le ha dicho a la hermana María?

- Verá madre superiora, como tenía un fuerte ataque de hipo
le dí un susto para que se le pase, y supongo que dió resultado ¿no?

- Siiii... a la hermana María se le fue el hipo, pero el cura se
tiró del campanario!

27 comments:

  1. Vaya con el cura...¡que modernooooo!

    Jajaj, muy bueno.

    Un beso...!

    ReplyDelete
  2. Buena reflexión con una gran dosis de buen humor. Besos

    ReplyDelete
  3. Ja ja ja el chiste es bueno, pero donde había buena intención no se midieron los resultados.

    Saludos,

    T

    ReplyDelete
  4. muy bueno...

    gracias por compartirlo...

    saludos

    ReplyDelete
  5. Ay, madre mía, la iglesia ya no es lo que era... jajajaja

    ¡¡¡Muy bueno!!!

    ReplyDelete
  6. Hola Myr¡

    Jajajaj está muy bueno, me gusta el sentido del humor jajaj

    Besitos¡¡

    ReplyDelete
  7. (\ï/)
    (/l\)
    ¸.•´¸.•´¨) ¸.•*¨)
    (¸.•´ (¸.•´ .•´
    ----* Celebremos esta vida
    Una ,y mil veces más
    Porque no se sabe núnca
    Cuando pueda terminar.*----

    Como estas en este inico de semana? deseo que muy bien apenas puesa te respondo el correo, gracias desde ya,te dejo mis saludos deseando que todo te salga muy lindo un beso para ti y gracias.

    ReplyDelete
  8. Hola Myr!
    La verdad que el chiste es MUY gracioso...pero, trato de leer lo otro...lo de las acciones que realizamos sin medir las consecuencias en nuestra vida diaria.
    Creo que siempre uno debe ponerse un poquito en el lugar del otro, así se evitarian otros males...
    Beso!

    ReplyDelete
  9. Hola Myr,¡qué historia tan divertida! Muy buena. Es gratificante porder reir cada día un rato. Besos

    ReplyDelete
  10. Me has hecho reír,

    yo que nunca dejo

    mis zapatos,y

    busco regalos....

    Besos

    ReplyDelete
  11. Acción...reacción. Muy bueno, gracias por hacernos reír.

    Un beso.

    Marcos

    ReplyDelete
  12. Hola niña!!!!!
    Lo primero saludarte, tengo poco tiempo, pero he leido tu cuento de la monja y francamente me he reido un rato.
    De todas formas creo que lo mejor es asumir cada uno nuestra fragilidades y no tirarse por ningún campanario, asumir que somos frágiles y que nos confundimos mas de lo que pensamos y tirar para adelante con ello.

    Un beso muy fuerte.

    ReplyDelete
  13. Si es que, como decimos por aquí, "en todas partes se cuecen habas". Jejejj!!!

    Besitos.

    ReplyDelete
  14. Hola, me gustó tu comentario en “La mirada sencilla” y he venido a conocerte.
    Me ha gustado tanto el chiste que se lo he leído a toda la familia.

    Desde luego hay que medir las consecuencias de nuestras decisiones aunque algunas veces, como en una jugada de villar, después de meditar se va la pelota a tomar por saco y le da a uno en un ojo sin que fuera nuestra intención.

    ReplyDelete
  15. Buen susto, pero mala decisión no?

    Muchas veces las mentiras llegan a ser un remedio fatal!

    aunque confieso que me has hecho reir ...

    un abrazo y un gusto en saludarte!

    ReplyDelete
  16. Vengo desde el Blog de María José, me ha encantado encontrarte.

    Abrazos,

    ReplyDelete
  17. Que coisas estranhas podem acontecer até mesmo nos conventos, não é mesmo?
    O susto do médico serviu para curar um problema mas descortinou outro mais complexo e decerto perigoso, a ponto de causar a morte do cura.

    Seu blog, como sempre, continua ótimo e eu seu fã.

    Fraternal abraço do amigo Gilbamar.

    ReplyDelete
  18. Uno ya no sabe que es peor, si tener hipo, o quedarse preñao... o subirse a un campanario... jejeje

    (el chistecillo ya lo sabía... con perdón) :))

    Besicos.

    ReplyDelete
  19. AH!!!... me olvidé comentarte el post anterior.

    Pues resulta que, mira tú por dónde, tb. estan los puentes de esos que... "De puente a puente y tiro porque me lleva la corriente"

    Ja!

    Sí, hija, una parida, qué quieres que diga, que no... pues sí, pero no lo he podido evitar.

    Y ahora, en serio, sí, que en este nuevo año, a ver si podemos construir etre muchos (todos es una estupidez decirlo :) ) un gran puente de solidaridad y de cosas... las que sean, pero cosicas buenas, que hace muchisma falta.

    Besicos.

    ReplyDelete
  20. En este caso las peores consecuencias las pago otro...jajaja
    ¡Pobre!

    Que dios nos pille confesaos!!jajja
    Soy Leni.
    Encantada de conocerete.Gracias por leerme y por tu invitación.
    Psicologa!! ufff..
    Un beso.
    Vuelvo a leerte

    ReplyDelete
  21. Jajjaja muy bueno, gracias por hacerme sonreir, viene muy bien unas gotas de optimismo.

    Un beso y feliz tarde.

    ReplyDelete
  22. jajaja
    mi niña gracias por hacerme reir en momento asi que me siento sensible
    un beso

    como esta mi tierra cuentame, me da pena la otra parte, añoro la paz amiga

    ReplyDelete
  23. Muy bueno!!! me robaste algunas carcajadas... y espero robarselas a mis amigos... jajajajaj!


    Me ha sido muy agradable pasar por aquí...


    Un abrazo!

    ReplyDelete
  24. jajajajajajja. No te había leído esta entrada. Si es que ya lo dice el refranero popular: Nunca digas de este agua no beberé, ni este cura no es mi padre.


    Besotes

    ReplyDelete
  25. Muy bueno, me lo apunto, peor el remedio que la enfermedad.

    ReplyDelete
  26. jajajaja buenísimooooooo!!!!!!!

    Un abrazo1

    Lidia

    ReplyDelete

Comentarios inapropiados seran automaticamente borrados. Por "inapropiados" se entiende ofensivos, denigrantes o que vulneren de cualquier otra forma la dignidad de las personas.

Divergencia de opiniones, con respeto, es y será siempre bienvenida. ¡Gracias por comentar!